Αυτισμός και Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές

Ο όρος Διαταραχή Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ) χρησιμοποιείται για να περιγράψει άτομα που έχουν μία μορφή Αυτισμού.

Πρόκειται για μια αναπτυξιακή διαταραχή, η εμφάνισή της οποίας στα αγόρια είναι τέσσερις φορές πιθανότερη από ότι στα κορίτσια. Κάθε άτομο με ΔΑΦ παρουσιάζει διαφορετικό προφίλ με δυνατά και αδύνατα σημεία και διαφορετικές συμπεριφορές.

Δε συνδέεται με παθητικότητα ή ψυχρή στάση των γονέων, όπως είχε υποστηριχθεί στο παρελθόν και είχε ενοχοποιήσει πολλούς γονείς. Φαίνεται ότι υπάρχει γενετική βάση, πιθανότατα οφείλεται σε διαφορετικότητα στον εγκέφαλο, ωστόσο πολλές έρευνες έχουν καταλήξει σε πολλά πορίσματα, ώστε δεν έχει ξεκάθαρα συνδεθεί με κάποιο συγκεκριμένο γονίδιο ή κάποια ορμόνη σε όλες τις περιπτώσεις.


Εκπαίδευση Γονέων Πρόγραμμα CYGNET

Έχει παρατηρηθεί ότι τα ποσοστά των ΔΑΦ έχουν αυξηθεί τα τελευταία χρόνια. Αυτό πιθανώς οφείλεται αφενός στην ευαισθητοποίηση των γονέων και των εκπαιδευτικών που έγκαιρα εντοπίζουν τη διαφορετικότητα, αφετέρου στη διεύρυνση του φάσματος από τους ειδικούς, στο οποίο πλέον συμπεριλαμβάνονται ο Αυτισμός, το Σύνδρομο Asperger και ο Αυτισμός Υψηλής Λειτουργικότητας.

Σύμφωνα με την πρόσφατα αναθεωρημένη έκδοση του διαγνωστικού εγχειριδίου DSM-5 οι ΔΑΦ ελέγχονται με βάση τη σοβαρότητα και το είδος των συμπτωμάτων. Τα συμπτώματα, λοιπόν, των ατόμων με ΔΑΦ συνίστανται σε δυσκολίες στην κοινωνική επικοινωνία, στην παρουσία επαναληπτικών, στερεοτυπικών συμπεριφορών και ενδιαφερόντων καθώς και σε αισθητηριακές δυσκολίες.

Η σοβαρότητα των συμπτωμάτων είναι εκείνη που καθορίζει το προφίλ κάθε ατόμου. Η εικόνα του διαρκώς αποσυρμένου παιδιού που αποφεύγει κάθε κοινωνική επαφή σε καμία περίπτωση δεν αντιπροσωπεύει όλα τα άτομα με ΔΑΦ. Είναι πολύ πιθανό στο περιβάλλον μας να υπάρχουν άτομα με ήπια συμπτώματα αυτιστικού φάσματος, την παρουσία των οποίων δεν έχουμε καν υποψιαστεί.

Οι δυσκολίες γενικά εντοπίζονται στις κοινωνικές σχέσεις μέσα από αποσυρμένη, παθητική, ιδιόρρυθμη ή πολύ τυπική συμπεριφορά, δυσκολία στην ενσυναίσθηση, δηλαδή στο να μπορεί κανείς να μπει στη θέση του άλλου, αναστάτωση με την αλλαγή στη ρουτίνα, δυσκολία στην αναπτυξη φαντασίας, εξαιρετική μνήμη, αισθητηριακές δυσκολίες.

Είναι εύκολο να διαπιστώσει κανές ότι οι γονείς που έρχονται αντιμέτωποι με τη διάγνωση του Αυτισμού βιώνουν ταυτόχρονα ποικίλα συναισθήματα: έκπληξη, θλίψη, ενοχές, δυσπιστία, ανακούφιση - επιβεβαίωση, κατάθλιψη. Η στήριξη κι ενημέρωση των γονέων σχετικά με τη φύση και την έκταση των δυσκολιών και δεξιοτήτων του παιδιού τους, η διαχείριση των δικών τους συναισθημάτων και η συμβουλευτική σε βασικά καθημερινά θέματα που αφορούν τη ζωή των παιδιών και

την πρόοδο τους κρίνεται απαραίτητη. Βασικός στόχος είναι οι γονείς να εμπιστευτούν τον εαυτό τους στην ικανότητά τους να κατανοήσουν και να διαχειριστούν τις ανάγκες των παιδιών τους, ώστε να επικοινωνήσουν και να σχετισθούν αυθεντικά μαζί τους.

Τις ανάγκες αυτές των γονέων έρχεται να καλύψει το πρόγραμμα CYGNET, ένα εργαλείο που έχει σχεδιαστεί για να ενημερώσει τους γονείς τι είναι ο Αυτισμός, ποιες είναι οι δυσκολίες και οι δεξιότητες των παιδιών τους, να τους βοηθήσει να κατανοήσουν τη συμπεριφορα των παιδιών τους και να τη διαχειριστούν. Το πρόγραμμα εφαρμόζεται από πιστοποιημένους επαγγελματίες ψυχικής υγείας, οι συναντήσεις είναι 6 ή 7 στον αριθμό , με συχνότητα περίπου μία ανά μήνα και οι ομάδες είναι από οκταμελείς έως δωδεκαμελείς. Το πρόγραμμα CYGNET παρουσιάζεται στο 'Λόγος & Γραφή' και οι εγγραφές ξεκινούν στην 1η Σεπτεμβρίου. Παράλληλα, έχει προγραμματιστεί η διοργάνωση σεμιναρίων για επαιδευτικούς , με βάση τοπρόγραμμα CYGNET. Στόχος των δράσεων αυτών είναι να κατανοήσουμε εμείς τα παιδιά με Αυτισμό, αντί να ζητάμε διαρκώς από εκείνα να προσαρμοστούν στον κόσμο όπως τον έχουμε ορίσει. Όπως έχει καταλήξει ο Tony Attwood , έχοντας δουλέψει πάρα πολλά χρόνια με άτομα με ΔΑΦ :'Βλέπω τα άτομα με Αυτισμό σαν ζωηρόχρωμες πινελιές στον καμβά της ζωής'. Ας τα γνωρίσουμε, λοιπόν , καλύτερα και ας τους επιτρέψουμε να μας εμπλουτίσουν...

Βιβλιογραφία : CYGNET PROGRAMME 


Πότε ένα παιδί χρειάζεται εργοθεραπεία

Σύμφωνα με τον Αμερικανικό Σύλλογο Εργοθεραπευτών, αν ένα παιδί παρουσιάζει 3 ή περισσότερες από τις παρακάτω δυσκολίες, θα πρέπει να πραγματοποιηθεί μία εργοθεραπευτική αξιολόγηση:

· Δεν παίζει με τα παιχνίδια της ηλικίας του, πράγμα που σημαίνει ότι ένα παιδί μπορεί να μην ενδιαφέρεται για τα εν λόγω παιχνίδια (π.χ., να αντιμετωπίζει κάποιο ψυχολογικό πρόβλημα) ή να μην τα καταφέρνει (π.χ., να είναι λίγο πιο πίσω αναπτυξιακά σε σχέση με την ηλικία του).

· Δυσκολεύεται να αυτοεξυπηρετηθεί. Να μην έχει δηλαδή, ανάλογα με την ηλικία του, τις κατάλληλες δεξιότητες ώστε να φάει μόνο του, να βάλει τα ρούχα ή τα παπούτσια του, να πάει στην τουαλέτα, κ.λπ..

· Έχει ελαττωμένο μυϊκό τόνο (μοιάζει αδύναμο). Πρόκειται για ένα παιδί που φαίνεται να μην έχει αντοχή, να είναι χαλαρό–πλαδαρό.

· Πέφτει εύκολα κάτω.

· Δυσκολεύεται να υπολογίσει τη θέση του σώματός του στο χώρο (χτυπάει εύκολα). Σπάει συχνά τα παιχνίδια του.

· Δυσκολεύεται να ζωγραφίσει μέσα σε πλαίσιο (ένα παιδί πριν γράψει θα πρέπει να μπορεί να συντονίσει την κίνηση του χεριού του, ώστε να ζωγραφίσει μέσα σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο), να φτιάξει παζλ (η δυσκολία καθορίζεται ανάλογα με την ηλικία του παιδιού), να κόψει με το ψαλίδι στο νηπιαγωγείο.

· Υπάρχει εμφανής καθυστέρηση στην ανάπτυξη του λόγου και της ομιλίας του ή η ομιλία του είναι δυσνόητη και δεν αρθρώνει σωστά.

· Είναι πολύ υπερκινητικό και δεν μπορεί να ησυχάσει.

· Είναι πολύ ευαίσθητο σε οσμές, γεύσεις, θορύβους ή αγγίγματα.

· Αποφεύγει την παιδική χαρά.

· Έχει δυσκολίες στον ύπνο.

· Έχει δυσκολίες στο φαγητό, λερώνεται υπερβολικά ή δεν τρώει κάποιες βασικές τροφές. Μπορεί, για παράδειγμα, το παιδί να μην έχει τις κατάλληλες δεξιότητες ώστε να χρησιμοποιήσει το πιρούνι για να μπορεί να φάει.

· Δεν μπορεί να συγκεντρωθεί ή συγκεντρώνεται υπερβολικά σε μία δραστηριότητα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να συνεχίζει σε άλλη. Για παράδειγμα, μπορεί να πρόκειται για ένα παιδί που διασπάται εύκολα η προσοχή του και έτσι δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί.

· Χρειάζεται περισσότερη εξάσκηση από άλλα παιδιά για να μάθει καινούργια πράγματα.

· Αντιστρέφει γράμματα και αριθμούς, δεν αφήνει διαστήματα μεταξύ των γραμμάτων και των λέξεων που γράφει. Μπορεί να μην έχει, για παράδειγμα, καλή αντίληψη στο οπτικό του σύστημα. Ο γραφικός του χαρακτήρας είναι πολύ κακός.

· Κουράζεται εύκολα κατά τη σχολική του εργασία. Μπορεί, για παράδειγμα, να πρόκειται για ένα παιδί που είναι υπερκινητικό, έχει διάσπαση προσοχής, είναι υποτονικό κ.ά..

· Δυσκολεύεται να ακολουθήσει προφορικές οδηγίες. Μπορεί, για παράδειγμα, να μην έχει καλή ακουστική αντίληψη.

· Δυσκολεύεται να κάνει φίλους της ίδιας ηλικίας και προτιμά να παίζει με μικρότερα ή με μεγαλύτερα παιδιά. Μπορεί να πρόκειται για ένα παιδί που είναι πίσω αναπτυξιακά, είναι πολύ ντροπαλό, έχει κάποια ψυχολογικά προβλήματα, κ.ά..


Προβλήματα συμπεριφοράς - στάση γονέων

Συχνά, μας επισκέπτονται οικογένειες που αντιμετωπίζουν προβλήματα συμπεριφοράς με τα παιδιά τους: ανυπακοή, αντιδραστικότητα, εκρήξεις οργής και άρνηση σε κανόνες.
Τέτοιου είδους συμπεριφορές χρειάζονται περαιτέρω διερεύνηση.

Κατ’ αρχάς, εξετάζουμε αν οι δυσλειτουργικές συμπεριφορές είναι γενικευμένες στα διαφορετικά περιβάλλοντα του παιδιού ή αν είναι μεμονωμένες σε ένα περιβάλλον. Κυρίως, εξετάζουμε τη συμπεριφορά του παιδιού στην οικογένεια και το σχολείο. Αν οι δυσκολίες είναι γενικευμένες, παροτρύνουμε για συμβουλευτική τους γονείς και για διάγνωση το παιδί, καθώς μπορεί να δυσκολεύεται να ελέγξει τη συμπεριφορά και τα συναισθήματά του λόγω κάποιας εγγενούς δυσκολίας (π.χ ΔΕΠ-Υ, Υπερκινητικότητα, άλλες αναπτυξιακές διαταραχές) ή λόγω κάποιων συναισθηματικών δυσκολιών (συγκρουσιακό περιβάλλον στο σπίτι, σχολικός εκφοβισμός, διαζύγιο γονέων , χαμηλή αυτοεκτίμηση κλπ).

Σε περίπτωση που οι ‘δύσκολες’ συμπεριφορές εντοπίζονται κυρίως στο οικογενειακό περιβάλλον, θα πρέπει να αναζητήσουμε εκεί τα αίτια. Γενικά, όσο σημαντική είναι η συναισθηματική ασφάλεια μέσα στην οικογένεια, σχεδόν τόσο σημαντική είναι η θέσπιση ορίων, δίκαιων και κατανοητών από τα παιδιά.

Υπάρχουν τρεις γενικές κατηγορίες σχετικά με τους κανόνες που θέτουν οι οικογένειες :

1) Οικογένειες που δεν καταφέρνουν να θέσουν σαφή και ξεκάθαρα όρια απέναντι στο παιδί /τα παιδιά: στις περιπτώσεις αυτές οι κανόνες δεν είναι κατανοητοί από τα παιδιά, δεν είναι σταθεροί :τη μία ημέρα ο γονέας θεωρεί μη αποδεκτή μία συμπεριφορά, την επόμενη είναι ανεκτικός σε αυτή η συμπεριφορά, αλλά επικρίνει μία άλλη, ουσιαστικά ανάλογα με τη δική του κούραση ή διάθεσή. Επίσης, οι κανόνες εδώ δεν τηρούνται, εκτοξεύονται μόνο ως απειλές και δεν εφαρμόζονται, άρα οι γονείς αυτοακυρώνονται.

2) Οικογένειες με άκαμπτα και ανελαστικά όρια : Οι κανόνες εδώ είτε είναι χαοτικοί, είτε άκαμπτοι :δε λαμβάνουν δηλαδή υπ’ όψιν τις ιδιαίτερες ανάγκες των παιδιών, ανάλογα με την ηλικία τους, την αναπτυξιακή φάση που βρίσκονται ή τη συγκεκριμένη συνθήκη, είναι αυστηροί. Επίσης, δεν είναι δίκαιοι (βάζω έναν κανόνα με βάση τις δικές μου ανάγκες και όχι τη διαπαιδαγώγηση του παιδιού, αδικώ ένα παιδί σε σχέση με τα αδέρφια του ή παρερμηνεύω τη συμπεριφορά του).

- Οι οικογένειες των δύο αυτών κατηγοριών δημιουργούν ένα ανασφαλές συναισθηματικά περιβάλλον για τα παιδιά τους, στο οποίο αισθάνονται αδικία, μοναξιά, ανασφάλεια και είναι πιθανό να λειτουργήσουν είτε με εσωστρέφεια, χαμηλή αυτοεκτίμηση και αναστολή, είτε με αντιδραστικότητα, ανυπακοή, εκρήξεις οργής.

3) Η τρίτη κατηγορία αποτελείται από οικογένειες που θέτουν σαφείς και αναγνωρισμένους κανόνες, ξεκάθαρα όρια και έχουν σταθερή στάση απέναντι στο παιδί, με κοινή στάση των δύο γονέων στις αποδεκτές και μη αποδεκτές συμπεριφορές. Όλα αυτά σε ένα κλίμα συναισθηματικής σταθερότητας και ασφάλειας. Στις οικογένειες αυτές τα παιδιά αποκτούν καλή αυτοεκτίμηση, ηθικές αξίες, αίσθηση σταθερότητας και ασφάλειας και τείνουν να δημιουργούν ποιοτικές σχέσεις.


Σωτηρία Κεχρή
Ψυχολόγος


Διερεύνηση μαθησιακών δυσκολιών

Τις περισσότερες φορές που φτάνει στο γραφείο μας ένα παιδί για διερεύνηση μαθησιακών δυσκολιών, η οικογένεια έχει να αφηγηθεί πολλές και δύσκολες ώρες μελέτης στο σπίτι. Η μητέρα –που συνήθως αναλαμβάνει το ρόλο της ‘δασκάλας κατ’ οίκον’- περιγράφει έντονες σκηνές, κατά τις οποίες καταλήγει να μιλά απότομα στο παιδί και να το χαρακτηρίζει με τρόπο δυσανάλογο της συναισθηματικής σχέσης που έχει χτίσει μαζί του. Οι σκηνές αυτές ολοκληρώνονται με αισθήματα ενοχής και θλίψης για εκείνη, με αισθήματα ματαίωσης και απογοήτευσης για το παιδί. Ο πατέρας – είτε είναι παρών στις σκηνές, είτε εισπράττει τον απόηχό τους επιστρέφοντας σπίτι- ενοχοποιεί τη σύζυγό του για την απουσία υπομονής και την επιθετική της συμπεριφορά. Ωστόσο, αν αποφασίσει να βοηθήσει εκείνος το παιδί, υιοθετεί αντίστοιχη στάση απέναντί του.
‘Είτε είναι τεμπέλης, είτε δεν παίρνει τα γράμματα’.
Το αποτέλεσμα, λοιπόν, είναι το ακριβώς αντίθετο από το προσδοκώμενο: γονείς φροντιστικοί, που νοιάζονται για το παιδί και αφιερώνουν ώρες από τον ελεύθερο χρόνο τους καταντούν επιθετικοί και συμβάλλουν στη διαμόρφωση αισθημάτων αποτυχίας και κατ’ επέκταση, χαμηλής αυτοεκτίμησης. Όμως εδώ είναι που χάνεται ο βασικός γονεικός ρόλος που συνίσταται στην ενθάρρυνση, στην ενίσχυση των δεξιοτήτων και στην αποδοχή της προσωπικότητας του παιδιού, των δυνατών, αλλά και των αδύνατων σημείων του. Ως ενήλικες, τα παιδιά δε θυμούνται τα (ατέλειωτα πολλές φορές) κηρύγματα των γονέων τους, ούτε τους κανόνες ορθογραφίας που τους έμαθαν, αλλά το πώς έπεφτε το βλέμμα τους πάνω τους: εισέπρατταν ενθάρρυνση και αποδοχή ή απόρριψη και απογοήτευση, αγάπη, υπερηφάνεια κι εμπιστοσύνη ή αυταρχικότητα και ντροπή; Το βλέμμα αυτό είναι που διαμορφώνει ή διαστρεβλώνει την αυτογνωσία και την αυτοεκτίμηση των μετέπειτα ενηλίκων. Τα στοιχεία αυτά όμως είναι απαραίτητα για πρόοδο και ανάπτυξη, τόσο σε συναισθηματικό, όσο σε διαπροσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο.

Ο ρόλος των γονέων είναι περισσότερο να οργανώσουν τη μελέτη στο σπίτι, ώστε αν είναι δυνατό να αποτελεί μέρος της ρουτίνας του παιδιού. Δηλαδή, να υπάρχει σταθερός χώρος, χρόνος, και διάρκεια μελέτης. Από την άλλη, επιδιώκουμε την αυτονόμηση των μαθητών, ακόμα κι αν αυτό μειώσει την επίδοσή τους. Οι γονείς πρέπει να στηρίζουν τη διαδικασία της μελέτης σε επίπεδο να λύνουν απορίες ή να βοηθούν το παιδί στην εμπέδωση. Δεν ξεχνάμε την ενθάρρυνση των παιδιών και την επιβράβευση της προσπάθειας, όχι απαραίτητα του αποτελέσματος. Η συζήτηση, ακόμα και με παιδιά που φαίνονται εσωστρεφή είναι απαραίτητη πηγή πληροφοριών για τη ζωή του παιδιού, αλλά και για τα συναισθήματά του και τον τρόπο που χειρίζεται τα βιώματά του. Τέλος, προτείνεται στους γονείς να μην παραλείπουν να ενσωματώνουν στη ζωή τους περιστάσεις ψυχαγωγίας και ξεκούρασης, που έχουν ανάγκη όχι μόνο οι μικροί μαθητές, αλλά και οι ίδιοι, προκειμένου να αντεπεξέλθουν στις απαιτητικές συνθήκες διαβίωσης και στο κλίμα της εποχής.

Η έγκαιρη διάγνωση μαθησιακών και αναπτυξιακών διαταραχών συντελεί στην ενημέρωση της οικογένειας για τη φύση και την έκταση των δυσκολιών, αλλά και για τις δεξιότητες των παιδιών. Όταν η οικογένεια παραδεχτεί αρχικά κι έπειτα αποδεχτεί τη δυσκολία , είναι σημαντικό να ζητά την αρωγή του εκπαιδευτικού κι αν αυτό κρίνεται απαραίτητο να απευθύνεται σε ειδικό. Η διάγνωση των μαθησιακών δυσκολιών υλοποιείται από εξειδικευμένους επιστήμονες ψυχικής υγείας.

Συμβουλές για το σπίτι που για παιδιά με διαταραχές ρυθμού/ταχυλαλιά

Συμβουλές για το σπίτι που αφορούν κυρίως παιδιά με διαταραχές ρυθμού/ ταχυλαλιά και περιλαμβάνει βασικά σημεία για την ανάγνωση για το Σχολείο κα την ανάγνωση παραμυθιού για μίμηση.


Ανάγνωση για το Σχολείο:
1. Πρώτα διαβάζει μόνο του παιδί ό,τι έχει για ανάγνωση, όπως μπορεί.

2. Μετά του διαβάζετε εσείς το κείμενο.

3. Μετά διαβάζετε μαζί ταυτόχρονα το κείμενο.

4. Μετά διαβάζετε μία εσείς και μία το παιδί εναλλάξ, πρόταση-πρόταση όλο το κείμενο, με σκοπό να σας μιμηθεί.

5. Στο τέλος διαβάζει μόνο του το κείμενο.

Ανάγνωση παραμυθιού για μίμηση:

· Διαβάζετε εσείς στο παιδί το κείμενο που έχετε διαλέξει, αφού πρώτα το έχετε προετοιμάσει καλά μόνοι σας.

· Διαβάζετε μία πρόταση εσείς και μετά ζητάτε από το παιδί να την επαναλάβει. Θέλουμε ουσιαστικά να μας μιμηθεί και να πει την πρόταση, όπως ακριβώς την είπαμε και εμείς.

· Αφού έχουμε διαβάσει μία-δύο φορές το παραμύθι κάνουμε κάποιες ερωτήσεις. Οι ερωτήσεις θα πρέπει να είναι ολοκληρωμένες (π.χ. Ποιος είναι ο ήρωας της ιστορίας;) και να τις θέτουμε με τις τεχνικές που έχουμε μάθει. Οι απαντήσεις θα πρέπει να είναι επίσης ολοκληρωμένες (π.χ. Ο ήρωας της ιστορίας είναι …) και να προσπαθεί να τις πει όσο πιο σωστά μπορεί.

· Με τον καιρό, σκοπός μας είναι να μπορεί να μπορεί να πει προφορικά μία μικρή περίληψη του παραμυθιού, με τεχνικές που έχει μάθει μέσα από τη μίμηση.

ΠΡΟΣΟΧΗ !!!
- Παίρνω αναπνοές από τη μύτη.

- Χωρίζω σε 3-4 λέξεις, είτε όταν μιλάω είτε στην ανάγνωση.

- Σταματάω πάντα στα σημεία στίξης, στους συμπλεκτικούς συνδέσμους και-κι-ή και συνήθως πριν από τα: γιατί-για να.

- Σταματάω όταν μετά πρόκειται να ακολουθήσει μια δύσκολη λέξη (προστατεύω τον εαυτό μου για να μην μπλοκάρει)

- Προσπαθώ να μιλάω απαλά, με κάπως συνεχόμενη και αργή ροή ομιλίας, καθώς και να χρωματίζω τη φωνή μου (δείχνοντας για παράδειγμα θαυμασμό-ερώτηση-απορία κ.α. ανάλογα με το περιεχόμενο της πρότασης)

Ο χαλινός γλώσσας: γιατί πρέπει να κάνουμε νωρίς την επέμβαση;

Ο χαλινός γλώσσας (ή αλλιώς αγκυλογλωσσία) ή χείλους είναι ένα πρόβλημα που αφορά πολλά παιδιά αλλά και ενήλικες. Πλήθος προβλημάτων που μας ταλαιπωρούν μπορεί να σχετίζονται με τους χαλινούς και λύνονται ή βελτιώνονται με την εκτομή τους.

Οι συνέπειες από έναν βραχύ χαλινό γλώσσας μπορεί να είναι πολλές και ποικίλες, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ηλικία και τη σοβαρότητα της κατάστασης. Οι απαιτήσεις μας αυξάνονται καθώς μεγαλώνουμε, και το περιβάλλον μας γίνεται λιγότερο επιεικές σε λάθη. Ως εκ τούτου η καθυστέρηση στην επέμβαση, μπορεί να έχει πολύ αρνητικές συνέπειες.

Στα Βρέφη:

Λόγω αδυναμίας του να θηλάσουν με επιτυχία τα βρέφη μπορεί να δημιουργηθεί μια ποικιλία από προκλήσεις για το ίδιο το βρέφος καθώς και τη μητέρα, όπως:

· Επιπτώσεις στην παραγωγή γάλακτος

· Απογαλακτισμός

· Το μωρό δεν καταφέρνει να "ανθίσει" φαίνεται κακοδιάθετο ή/και δυσαρεστημένο

· Προβλήματα στο δέσιμο μεταξύ του μωρού και της μητέρας

· Προβλήματα ύπνου

· Προβλήματα κατά την εισαγωγή στερεών

Ο θηλασμός ενός βρέφους με βραχύ χαλινό μπορεί να προκαλεί στη μαμά:

· Πόνος, πληγές / αιμορραγία / κάψιμο των θηλών

· Μαστίτιδα, φραγμένοι πόροι, παραμορφωμένες θηλές

· Έντονος πόνος όταν το μωρό πιάνει ή αφήνει τη θηλή

· Η στέρηση ύπνου λόγω του ανήσυχου μωρού

· Η κατάθλιψη ή μια αίσθηση της αποτυχίας



Στα Παιδιά:

Οι δυσκολίες που προκαλεί ένας βραχύς χαλινός γλώσσας μπορεί να ανακαλυφθούν καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν και μπορεί να είναι:

· Δυσκολία μάσησης στις στερεές τροφές

· Πνιγμός ή εμετός με τα τρόφιμα

· Επίμονή για συγκεκριμένα φαγητά

· Προβλήματα που σχετίζονται με την υγιεινή των δοντιών

· Έντονη σιελόρροια

· Καθυστερημένη ανάπτυξη του λόγου

· Αλλοίωση στην ομιλία

· Προβλήματα συμπεριφοράς

· Αρχίζουν να εμφανίζονται οδοντικά προβλήματα

· Απώλεια αυτοπεποίθησης, επειδή αισθάνονται και ακούγονται «διαφορετικά»


Στους ενήλικες:

Αυτό που οι ενήλικες έχουν να αντιμετωπίσουν είναι κυρίως το αποτέλεσμα παλιών συνηθειών εξαιτίας της ανεπαρκούς κινητικότητας της γλώσσας, όπως σε κοινωνικές υποχρεώσεις, στην αυτοεκτίμηση, στο περιβάλλον εργασίας, καθώς και στην υγεία των δοντιών. Έτσι είναι φανερό ότι οι συνέπειες ενός μη διορθωμένου χαλινού γλώσσας δεν μειώνονται με το πέρασμα του χρόνου, αλλά αυξάνονται καθώς ο χρόνος περνά.

Οι προκλήσεις ενός ενήλικα με βραχύ χαλινό γλώσσας μπορεί να περιλαμβάνουν:

· Η αδυναμία να ανοίξει το στόμα επαρκώς επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την ομιλία και τις διατροφικές συνήθειες.

· Πάντα χρειάζεται να προσέχουν την ομιλία τους

· Αδυναμία να μιλήσει καθαρά, όταν μιλάμε γρήγορο / δυνατά / ψυθιριστά

· Δυσκολία στην ομιλία ακόμα και μετά από μικρή κατανάλωση αλκοόλ

· "Σπάσιμο" στα σαγόνια

· Πόνος στα σαγόνια

· Ημικρανία

· Προγναθισμός

· Πολλαπλές επιδράσεις σε καταστάσεις εργασίας.

· Επιδράσεις σε κοινωνικές καταστάσεις, φαγητό εκτός σπιτιού, φιλιά, σχέσεις

· Την υγεία των δοντιών, μια τάση για φλεγμονή των ούλων και η αυξημένη συχνότητα για σφραγίσματα και εξαγωγές

· Άγχος για την εξωτερική εμφάνιση

· Συναισθηματικοί παράγοντες που αυξάνουν τα επίπεδα του στρες

· Στους ηλικιωμένους συχνά καθιστά δύσκολο να διατηρηθεί μια τεχνητή οδοντοστοιχία στη θέση της.



Στους Υπερήλικες:

Η δυσκολία που αντιμετωπίζουν οι υπερήλικες είναι στο να συγκρατήσουν την οδοντοστοιχία στη θέση της.


Για να αποφευχθούν οι προαναφερόμενες δυσκολίες που δημιουργούνται εξαιτίας του βραχύ χαλινού, συνιστάται η έγκαιρη διάγνωση, πρόληψη και η αντιμετώπιση του. Για το λόγο αυτό, θα πρέπει όλα τα νεογνά να εξετάζονται στο μαιευτήριο. Επιπλέον, πρέπει να γνωρίζουμε ότι η εκτομή του πραγματοποιείται μόνο από εξειδικευμένους παιδοχειρουργούς.

Τέλος, οι παιδίατροι και οι γονείς οφείλουν να είναι ενημερωμένοι πάνω στο θέμα αυτό, καθώς οι επιπλοκές είναι ελάχιστες, ωστόσο τα οφέλη ιδιαίτερα σημαντικά.


Σταμάτη Νίκη
Λογοθεραπεύτρια

Θεατρικό παιχνίδι: ψυχοσυναισθηματική και ψυχοκινητική ανάπτυξη

 Το θεατρικό παιχνίδι ταξιδεύει τα παιδιά στην ουσία της τέχνης και τους μιλά στην γλώσσα του θεάτρου. Πρόκειται για μια ψυχοπαιδαγωγική και καλλιτεχνική - θεατρική διαδικασία και μέθοδο, που δίνει την δυνατότητα στα παιδιά να παίζουν και να επικοινωνούν στην ομάδα με βάση τις ανάγκες τους , κινητοποιώντας την έμπνευση ιδεών και την φαντασία τους.

 Το θεατρικό παιχνίδι συμβάλλει στην ψυχοσυναισθηματική και ψυχοκινητική ανάπτυξη , τη σωματική κίνηση και έκφραση των παιδιών. Καλλιεργεί τις διαπροσωπικές σχέσεις και αναπτύσσει αίσθημα ασφάλειας και εμπιστοσύνης στην ομάδα. Ενθαρρύνει την ανάπτυξη πρωτοβουλίας , εντείνει την αυτοπεποίθησή τους, προωθεί την ομαδοσυνεργατική διαδικασία.

Ακόμη, αναπτύσσει το αισθητικό και καλλιτεχνικό τους κριτήριο και βοηθά ιδιαίτερα στην γλωσσική τους ανάπτυξη.

 Το πρόγραμμα του εργαστηρίου περιλαμβάνει: μουσικοκινητικά παιχνίδια, αφήγηση και δραματοποίηση παραμυθιού, αυτοσχεδιασμό, μυθοπλασία-εργαστήρι γραφής, κατασκευή κούκλας και εμψύχωση, εικαστικές κατασκευές ( θεατρική μάσκα-αυτοσχέδιο κοστούμι).

Τα παιδιά παίζουν και μοιράζονται την χαρά της δημιουργικής έκφρασης με την ομάδα, ενώ παράλληλα γνωρίζουν την μαγική τέχνη του θεάτρου μέσα από το παιχνίδι!

 Τμήματα για παιδιά και εφήβους 



Υπεύθυνη προγράμματος:
Μαρία Μαλταμπέ,
Ηθοποιός - Εκπαιδευτικός θεατρικής αγωγής.


Νέo τμήμα: Mουσικοκινητική αγωγή

Από φέτος στο χώρο μας λειτουργούν τμήματα μουσικοκινητικής αγωγής που απευθύνονται σε παιδιά από 2 έως 15 ετών. Σκοπός της μουσικοκινητικής αγωγής είναι ο μικρός μαθητής να συμμετέχει ενεργά ως μέλος μιας ομάδας και να αλληλεπιδρά με τους συνομήλικους του μέσα από ρόλους του «ακροατή» και του «μουσικού εκτελεστή». Επίσης στο παιδί δίνεται η δυνατότητα να γνωρίσει τη μουσική χρησιμοποιώντας την κίνηση, το σώμα και τη φωνή.

Το παιδί καλείται επιπλέον να συμμετάσχει σε μουσικά παιχνίδια, να κάνει χειροτεχνίες και κατασκευές, να καλλιεργήσει τη δημιουργικότητά του και όλα αυτά σε ένα πλαίσιο που σέβεται τη διαφορετικότητα κάθε παιδιού και βασίζεται στην αρχή πως ‘’όλα τα παιδιά μπορούν να μάθουν αρκεί να βρεθεί ο σωστός τρόπος’’.

 Βασικός στόχος μας είναι η γνώση και η μάθηση μέσα από τη ψυχαγωγία και τη διασκέδαση! Το παιδί θα έρθει σε επαφή με τη μουσική, το ρυθμό, τα μουσικά όργανα, τη μελωδία, τον αυτοσχεδιασμό μέσα από τα τρία βασικά μουσικοπαιδαγωγικά συστήματα (Orff, Kodaly, Dalcroze).

ΜΕΘΟΔΟΣ DALCROZE ΓΙΑ ΕΝΗΛΙΚΕΣ

 Η μέθοδος Dalcroze έχει ως στόχο τη διδασκαλία της μουσικής μέσα από την κίνηση. Οι δραστηριότητες της μεθόδου δίνουν στο συμμετέχοντα τη δυνατότητα της γνωριμίας με το χώρο και το σώμα του. Επίσης βοηθάει στη καλλιέργεια της φαντασίας και του αυτοσχεδιασμού. Οι συμμετέχοντες στο πρόγραμμα αυτό θα χαρίσουν στον εαυτό τους μερικές στιγμές χαλάρωσης, περισυλλογής και όλα αυτά μέσα από τη μουσική τέχνη.


 Σας περιμένουμε!!!

Υπεύθυνη προγράμματος:  
Βογιατζή Μαρία,
Ψυχολόγος – Ειδική Παιδαγωγός, Εκπαιδεύτρια Μουσικο-κινητικής Αγωγής


Νέο τμήμα: Ομάδα καλαθοσφαίρισης (Μπάσκετ)


Το τμήμα καλαθοσφαίρισης αφορά κυρίως μαθητές Γυμνασίου ή Λυκείου οι οποίοι δεν έχουν ασχοληθεί στο παρελθόν με το άθλημα. Κατ’ εξαίρεση, ενσωματώνονται παιδιά τελευταίων τάξεων του Δημοτικού.

Κύριος στόχος του προγράμματος είναι η ενίσχυση της αδρής κινητικότητας, του συντονισμού, η κοινωνικοποίηση, η ψυχο-κινητική εκπαίδευση, η ανάδειξη ομαδικού πνεύματος και η κινητική στόχευση.

Είναι σημαντικό, μέσα από τον αθλητισμό να ενισχυθεί το συνεργατικό πνεύμα, η άμιλλα, η διαχείριση της νίκης και της ήττας

Η προπόνηση λαμβάνει χώρα σε ανοικτό γήπεδο του Δήμου μας και διαρκεί μία ώρα εβδομαδιαίως.


Υπεύθυνος προγράμματος:
Αναστασάκης Αναστάσιος,
Εργοθεραπευτής

Οργάνωση μελέτης: βασικές οδηγίες

Ο Δεκέμβριος είναι ένας αγαπημένος μήνας για μικρούς και μεγάλους, γιατί περιλαμβάνει τη μεγάλη γιορτή των Χριστουγέννων. Ωστόσο, ο τελευταίος μήνας του χρόνου επιφυλλάσσει την πρώτη αξιολόγηση / βαθμολόγηση για τους μαθητές της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Σε κάποιες οικογένειες αυτο συνεπάγεται ένα πιο γενναιόδωρο δώρο από τον Άγιο Βασίλη, σε κάποιες άλλες όμως το εορταστικό κλίμα αλλοιώνεται. Καθώς οι σχολικές απαιτήσεις -κατά κοινή ομολογία- αυξάνονται,όλο και περισσότεροι μαθητές παρουσιάζουν μαθησιακές δυσκολίες κι ελλείψεις. Σε πολλές περιπτώσεις,η μελέτη είναι πολύωρη και κοπιάστική,οι μαθητές εξαντλημένοι και οι γονείς απογοητευμένοι.

Σημαντική είναι η οργάνωση της μελέτης, του καθημερινού αγώνα, με τον οποίο είναι αντμέτωπες οι οικογένειες.

Αρχικά, είναι καλό να υπάρχει ρουτίνα στη μελέτη. Με αυτό τον τρόπο, δημιουργούμε προβλεψιμότητα κι αίσθηση ασφάλειας στα παιδιά. Με τον όρο 'ρουτίνα' εννοούμε ότι το παιδί καλό είναι να μελετά στον ίδιο χώρο κάθε μέρα και να ξεκινά αντίστοιχη ώρα τη τη μελέτη. Το πιο κατάλληλο περιβάλλον μελέτης είναι το γραφείο στο δωμάτιο του παιδιού ,το οποίο καλό είναι να είναι λιτά διακοσμημένο με τα παιχνίδια μέσα σε ντουλάπες ή κουτιά, κυρίως σε παιδιά που παρουσιάζουν διάσπαση προσοχής και δυσκολίες συγκέντρωσης.

Προτείνεται ο μαθητής να οργανώνει μόνος τη μελέτη ακολουθώντας τις οδηγίες:

Ξεκινάμε διαβάζοντας το πρόγραμμα της επόμενης ημέρας και τοποθετώντας στη σάκα τα βιβλια των μαθημάτων που δεν απαιτούν μελέτη (π.χκαλλιτεχνικά). Σε ένα χαρτί γράφουμε σε στήλη τη σειρά των μαθημάτων που θα διαβάσουμε, ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ (π.χ. ΦΩΤΟΤΥΠΙΑ ΓΛΩΣΣΑΣ, ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ, ΦΩΤΟΤΥΠΙΑ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΩΝ κλπ).

Βάζουμε δίπλα μας τα βιβλία και τετράδια των μαθημάτων με τη σειρά που είναι στο χαρτί. Κάθε φορά που ολοκληρώνουμε ένα μάθημα, το διαγράφουμε με μία γραμμή και βάζουμε το βιβλίο μέσα στη σχολική τσάντα. Απαραίτητος στόχος στο σχεδιασμό προγράμματος είναι να οπτικοποιούμε και τα διαλείμματα. π.χ.

ΦΩΤΟΤΥΠΙΑ ΓΛΩΣΣΑΣ
ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ
ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ
ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ κλπ

Ο μαθητής θα μιλήσει στο γονέα που βοηθά τη μελέτη, θα πιει νερό, θα ξύσει το μολύβι μόνο κατά τη διάρκεια του διαλείμματος, όχι ενδιάμεσα. Προτείνονται τα διαλείμματα να είναι συχνά και ολιγόλεπτα (3΄ - 5΄). Σε μελέτη που διαρκεί πολλές ώρες, ενσωματώνουμε ένα μεγαλύτερο διάλειμμα (περίπου 15΄).

'Οταν η μελέτη ολοκληρωθεί η σχολική τσάντα είναι έτοιμη !

ΓΕΝΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ:

• Ξεκινάμε όσο πιο νωρίς γινεται!
• Στόχος είναι η αυτονόμηση στη μελέτη. Ο γονέας μειώνει σταδιακά και διακριτικά τη συμμετοχή του.
• Ξεκινάμε από τα πιο δύσκολα μαθήματα γιατί είμαστε πιο ξεκούραστοι!
• Εξασφαλίζουμε ήσυχο περιβάλλον .
• Διαμορφώνουμε ήρεμο και θετικό κλίμα για να βοηθήσουμε τη συγκέντρωση και την επίδοση του παιδιού.

Αν παρ'όλο που οργανώσατε τη μελέτη, παραμένει πολύωρη κι εξαντλητική, ενημερώστε τον εκπαιδευτικό για τη διάρκεια της .ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΔΕΚΤΟ για ένα μαθητή Δημοτικού να μελετά πολλές ώρες, ακόμα και αν έχει επαρκή σχολική επίδοση. Είναι πιθανό να υφίστανται μαθησιακές δυσκολίες ή δυσκολίες συγκέντρωσης και να χρειάζεται την αξιολόγηση ,ακόμα και τη βοήθεια ειδικού.

Καλές γιορτές!
Με Υγεία, Δύναμη, Χαρά και Πρόοδο !
Σωτηρία Κεχρή, Ψυχολόγος,
Επιστημονική Διευθύντρια “Λόγος & Γραφή